
1977’nin Bilgisayarlarıyla Dünya’dan 24 Milyar Kilometre Uzakta Sürdürülen İnsanlık Macerası
Teknoloji Haberleri - Voyager Sondaları: Artemis 2 görevinin Ay yörüngesine ulaşması, teknoloji ve uzay keşfinde yeni bir dönemin başlangıcı olarak görülüyor. Fakat asıl mühendislik başarısı, Güneş Sistemi’nin çok ötesinde, Dünya’dan yaklaşık 24 milyar kilometre uzaklıkta hâlâ veri göndermeye devam eden Voyager sondalarının uçsuz bucaksız görevinde yaşanıyor. Bu araçlar, 1977’deki donanımlarıyla hâlâ iletişim kuruyor ve bilimsel ölçümler yapıyor.
Uzayın Derinliklerinde Hâlâ Görevde: Voyager Sondaları
NASA’nın Voyager sondaları, 1977’de fırlatıldıklarında sadece Jüpiter ve Satürn’ü incelemek üzere planlanmıştı. Ancak bu iki araç, misyonlarını Güneş Sistemi’nin sınırlarının ötesine uzattı ve yıldızlararası boşlukta bilgi toplamaya başladı. Voyager 1, 2012’de heliosferin dışına çıktı; Voyager 2 ise bunu 2018’de başardı ve hâlen sürekli bilimsel veri iletiyor. Bu durum, onları insanlık tarihinin en uzun soluklu uzay görevlerinden biri hâline getirdi.
Her iki sondada da toplamda üç farklı tipte altı bilgisayar bulunuyor. Bu donanımların toplam işlem kapasitesi ise sadece 68 kilobayt seviyesinde. Günümüzdeki standart bir akıllı telefonun belleğinden yaklaşık 125 bin kat daha küçük bir güçten bahsediyoruz. Yine de bu donanımlar, Güneş Sistemi’ni terk edip yıldızlararası boşluğa giren ilk insan yapımı nesneler olmayı başardı.
Sınırlı Güçle Sürdürülen Bilimsel Görev
Voyager sondaları, radyoizotop termoelektrik jeneratörlerle (RTG) çalışıyor. Bu jeneratörler, plütonyum-238’in radyoaktif bozunmasından elde edilen ısıyı elektriğe çeviriyor. Ancak bu güç kaynağı yıldan yıla azalan bir enerji üretimine sahip ve her yıl yaklaşık 4 watt kayıp yaşanıyor.
Azalan enerji, mühendisleri zor kararlar almaya itiyor. NASA ekipleri, kritik sistemlerin çalışmasını sürdürmek ve sondaların görev ömrünü uzatmak için bilimsel enstrümanları sırayla kapatıyor. Örneğin Voyager 1’in kozmik ışın ölçüm sistemi kapatıldı ve Voyager 2’nin plazma bilim cihazı da enerji tasarrufu amacıyla devre dışı bırakıldı. Bu tip cihaz kapatmalar, sondaların geri kalan güçlerini uzun süre korumak için stratejik olarak yapılıyor.
Görev Ömrü ve Başarı Hedefi
Mühendisler hâlihazırda her iki sondanın da en az bir bilimsel enstrümanla 2030’lu yılların ilk yarısına kadar çalışmasını hedefliyor. Belirlenen bu süre, enerji kaynaklarının giderek azalmasına rağmen bilimsel veri iletiminin kesintiye uğramaması için alınan planlı önlemlere dayanıyor. Ancak bu tarih kesin değil; teknik arızalar, bileşen yıpranması ve beklenmedik sorunlar gibi faktörler sondaların ömrünü etkileyebilir. Teknoloji Haberleri - Teknoloji Medya
